Pazar, Eylül 26, 2010

onu ne kadar çok sevdiğimi unutuyorum bazen..
oysa ki,
laneti sarsın istiyorum; aklımı, bedenimi
tüm boşluklarıma tutunsun,
tutuştursun.
oysa artık onu düşlerimde bile öpemiyorum
sararıyorum
lanetinin farkına vardığımda bile çok seviyorum
onu sevdiğimi unutmuşken bile seviyorum
onu istemiyorken bile o kadar çok istiyorum ki..
iğreniyorum tertemiz ayrılığımızdan..

kollarını açtığında
kaçıyorum..
boşluklara tutunarak
düşüyorum yıllardır.
tırnaklarımı geçiriyorum
özleminin koyuluğuna
kanıyor tırnaklarım özledikçe..
kıvranıyorum, bilmiyor..
eriyorum, korkmuyor..

bağırıyor, bağlanıyorum;
yokluğuna

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder